چهار گروه انسانها از دید دکتر شریعتی

آنانی که وقتی هستند  هستند؛ وقتی که نیستند هم نیستند.

×عمده آدم ها. 

×حضورشان مبتنی به فیزیک است.

تنها با لمس ابعاد جسمانی آنهاست که قابل فهم می‌شوند. بنابراین اینان تنها هویت جسمی دارند.

 

آنانی که وقتی هستند  نیستند؛ وقتی که نیستند هم نیستند.

×مردگانی متحرک در جهان.

×خود فروختگانی که هویتشان را به ازای چیزی فانی واگذاشته‌اند.

بی شخصیت‌اند و بی اعتبار.

هرگز به چشم نمی‌آیند. مرده و زنده‌شان یکی است.

آنانی که وقتی هستند  هستند؛ وقتی که نیستند هم هستند.

×آدم های معتبر و با شخصیت.

×کسانی که در بودنشان سرشار از حضورند و در نبودنشان هم تاثیرشان را می گذارند.

کسانی که همواره به خاطر ما می‌مانند.

دوستشان داریم و برایشان ارزش و احترام قائلیم. 

 

آنانی که وقتی هستند  نیستند؛ وقتی که نیستند هستند.

×شگفت انگیز ترین آدم‌ها.

×در زمان بودشان چنان قدرتمند و با شکوهند که ما نمی‌توانیم حضورشان را دریابیم.

اما وقتی که از پیش ما می‌روند؛ آهسته آهسته درک می‌کنیم که آنان چه بودند!

چه می‌گفتند و چه می خواستند! ما همیشه عاشق این آدم‌ها هستیم.

برایشان هزار حرف داریم.

اما وقتی در برابرشان قرار می‌گیریم؛ سکوت می‌کنیم و غرقه در حضور آنان مست می‌شویم و درست در زمانی که می‌روند یادمان می آید که چه حرف ها داشتیم و نگفتیم.

شاید برخورد با اینان در زندگی هر یک از ما به تعداد انگشتان دست هم نرسد.

 ما از کدام دسته ایم؟

/ 1 نظر / 24 بازدید